Zondag 29 januari, FIRE FLINTE en alle andere FIRE nestgenoten zijn vandaag 7 jaar ! Dat moet natuurlijk gevierd. Lieze heeft gisteren voor Flinte een mooi cadeau uit gezocht. Een zachte bal aan een touw en een grote emmer vol hondenkoekjes ! "Want Flinte is de allerliefste hond van de hele wereld en dan moet zij wel een cadeautje krijgen hè Omi ? ".  Eerst zijn de honden prachtig versierd met bloemenslingers. Faith-Lin, Promisz River en FLINTE zagen er heel feestelijk uit. De koekjes vonden ze heerlijk en Flinte was heel blij met de mooie bal.  Met River gaat het prima, Haar buik begint nu duidelijk dikker te worden. De tepels worden steeds groter en Lieze heeft al puppies  horen trippelen in de buik van River.  Ze zijn heel lief..... gelukkig maar.

Zaterdag 21 januari, Vandaag heeft de echo bevestigd wat wij al vermoeden: River is drachtig. Bij het eerste beeld zagen we direct 4 pups in beeld.   Er zijn tussen de 8-10 pups geteld. Het tellen was niet eenvoudig, River stond  nauwelijks stil, zij bleef kwispelen en wiebelen zoals we van haar gewend zijn.  Hoeveel het er echt gaan worden  blijft  afwachten tot de geboorte. Het aantal reutjes en teefjes  spannend voor iedereen die op de wachtlijst staat. De verwachte geboorte datum is op zondag 26 februari. Dat kan natuurlijk ook iets later of eerder worden. River is nog net zo actief als altijd en heeft geen weet van haar aanstaande moederschap. Dummy's brengen blijft zij gepassioneerd doen, werken en apporteren blijft zij onder alle omstandigheden fantastisch vinden. Zij heeft nu ook een andere prioriteit: Eten, ze lijkt hongeriger dan normaal en schuimt regelmatig i de keuken af op zoek naar een hapje van het een of ander. Zij  krijgt sinds vrijdag meer te eten. In plaats van 2 maal nu 3 maal per dag. Promisz en Faith-Lin krijgen dan een hondenkoekje. Ze toe laten kijken hoe River eet is kan ik niet over mijn hart krijgen. 

                                                             X    nestnaam wordt FROZ(e)N. COLD of ICE                                                                           

                    BRIGHTMOORE RIVER DANCER ( Brannoc)                  LOWLANDS BLACK ENERGY ROUGH RIVER

Donderdag 29 December, Wij  hebben een drukke week achter de rug. Geen Kerststress, wel een programma van op en neer rijden naar dierenkliniek Sleeuwijk om bij River progesteron laten bepalen. En twee keer mee op jacht. Op de 27e in de polder op de hazen met Promisz op donderdag 29 December fretteren in 't Harde. Hier mocht River mee. River "stil" zetten omdat ze gedekt is  geeft haar meer stress dan mee gaan en kunnen werken. Maar eerst de perikelen rond de dekking. Bij de eerste keer bloed prikken, vorige week donderdag, was het progesteron, zoals te verwachten bij nog geen week week loops, laag. Een lastige tijd zo vlak voor de Kerst een dekking afspreken. Bij de 2e bepaling een paar dagen later was het progesteron enorm gestegen. Dus Frits en Jacqueline gebeld dat het zo ver was. Brannoc had er zin in voor River was het allemaal erg onwennig. Zij ging wel direct door haar knieën voor haar uitgezochte Prins. Al snel liet zij zich door de charmes van Brannoc verleiden en de dekking ging probleemloos. Nu is het duimen dat er over 4 weken op de echo pups gezien worden. Ik heb er een goed gevoel over, eind februari hebben we vast en zeker een nest van Brannoc & River  !

Fretteren, voor mij een heel nieuwe ervaring op jachtgebied. Spannend om een fret een pijp in te zien gaan en dan geduldig afwachten of er konijnen willen springen. Aan alle  verse uitwerpselen te zien zouden er een behoorlijk aantal moeten huizen. Geen enkel konijn gaf thuis. Geen schot gelost. Het was een mooie ochtend op de Veluwe. River heeft genoten vond het allemaal reuze interessant wat er onder de grond gebeurde. 

Op dinsdag 27 December mocht ik mee met Promisz op de hazen in de Polder bij het gemaal Breeveld. Wat een prachtig gebied is dit. Al vanaf de jaren 80 mag ik 1 of 2x per hazen seizoen mee de oude polder in. Inmiddels ingeklemd tussen woonwijken en bedrijven terrein zijn er veel boeren verdwenen. Het jachtveld is vele vierkante meters kleiner geworden. Zoals in het lied Het Dorp: Ik weet nog hoe het was.... het vee de boerderijen... Weemoed eind December...    De eerste drift in een bijzonder natte maïsakker werd direct het eerste haas geschoten. Promisz vond het haas recht voor tussen de maïsstoppels. De tweede haas werd geschoten in het veld aan de andere kant van een sloot. Geen probleem. Het haas werd vlot gehaald. Veel ganzen kwamen over, veel te hoog om op te schieten. In de verte zwermden de spreeuwen in hun spectaculaire vlucht. Het was een top jachtdag.   

Donderdag 15 December River is 4 dagen na Promisz loops geworden. We hebben besloten alleen River te laten dekken. Twee nesten die binnen 1 week na elkaar geboren gaan worden is wel heel pittig. We denken dat het genieten van de pups erbij inschiet. Het wordt vooral heel hard werken.  Het goed socialiseren in de laatste nest weken gaat er dan bij in schieten omdat het nest verzorgen (zoals puppypoep ruimen) veel tijd opslokt. De fok aanvraag met Go with the Flow Bet I Am Cheerfull ( Ciro) wordt uitgesteld tot de volgende loopsheid van Promisz in septemebr 2012. Met River ben ik dinsdag 13 december naar Sleeuwijk gegaan voor het bacteriologisch onderzoek. Vandaag de uitslag net als bij Promisz alles in orde. Het Onderzoek vond River helemaal niks. Ze wilde niet blijven staan en ging stijf op haar achterste zitten. Wat kan ze dan sterk zijn en standvastig tegenwerken. Volgende week  dinsdag laten we de eerste keer progesteron bepalen. De dekking moet vast met Kerst plaats vinden. Niet de meest ideale dagen, maar dat loopt nu eenmaal zo !

River is afgelopen maandag mee geweest op  hazenjacht in de Flevopolder. De tweede keer dit jaar. (foto's zijn van beide jachtdagen) Ook haar half broer Pure Gamble was mee. Deze jacht vindt plaats in de laagstam boomgaarden. De drijvers dragen  felgekleurde vestjes, de honden een reflecterende halsband. Geen overdreven maatregel. Drijvers zijn in het jachtgroen tussen de bomen en het blad al snel onzichtbaar. Voor wij de  boomgaard in gingen werd er eerst gekeken bij de tocht of er eenden waren.  Gamble had dit keer geluk, hij kon een eend en een duif apporteren. Dat heeft hij prima gedaan. River was een paar weken ervoor de hond die de apporten kon halen. Er vlogen toen veel eenden op uit de tocht. River liet mooi werk zien en vond vlot ook de eend aan de overkant in het riet. Ik was super trots. Voor River haar tweede keer mee in de praktijk jacht. De eerste keer was in December 2009, zij was ruim een jaar oud en ging mee met Faith-Lin om het af te kijken. River heeft een eend geapporteerd die eerst door Faith was binnen gebracht. In de boomgaard jagen is lastig. De hazen weten op een slimme manier het hazenpad te kiezen. De geweren hebben dan het nakijken. Schieten tussen de bomen kan gevaarlijk zijn. Veiligheid gaat voor het  hazen tableau. Het was een super gave dag. Gamble heeft prachtig gewerkt. Peter was terecht  trots op zijn hond. De eerste keer dat Gamble warm wild heeft kunnen halen. Niets mis met een jachttraining of een  KNJV proef maar voor het "echie": Dat is een super ervaring. Daar doen we het voor !  En de honden die waren na deze fantastische dag net als de voorjagers tevreden en uitgeteld....

Zaterdag 10 December, het heeft even op zich laten wachten maar: PROMISZ IS LOOPS !  De dekking verwacht ik rond de 22e December de geboorte rond 23 Februari. Wat een prachtige tijd voor een nest. Op weg naar de Lente....           

                              Foto's van Ciro: Go with the Flow Bet I Am Cheerfull en Brannoc:  Brightmoor River Dancer

 Site van Brannoc en Ciro:   http://members.quicknet.nl/abbeyflats/brannoc.html            http://www.gowiththeflow.eu/kennel/index.htm          

Zaterdag 5 november,  afgelopen week van Irene het bericht gekregen dat zij afscheid hebben moeten nemen van Noël Hella.  Hella is bij Ireen gekomen als crisisopvang pup op de leeftijd van 9 weken.  Bij het eerste adres was het niet goed gegaan. De tijdelijke opvang, tot er een ander adres voor Hella zou zijn gevonden, is ruim 8 jaar "opvang" geworden. Hella veroverde op de eigen Flatcoat wijze het hart van Ireen en werd een trouw maatje van labrador Holle.  Hella werd ziek op 28 oktober, het was ernstig. Op dinsdag 1 november heeft Ireen het vreselijke besluit moeten nmen Hella te laten inslapen. Hella pupje licht roze, zo vrolijk en blij en ontzettend lief. We gaan haar missen. Ireen bedankt voor de jaren lange "crisis"opvang en het fantastische honden leven dat ze bij jullie heeft gehad.

Zondag 30 oktober, het mooiste Nieuws van de afgelopen weken staat in de lopende tekst: RIVER behaalde de 3e Prijs bij de PJP op 28 oktober. Ik glim nog steeds wanneer ik naar de beker en het KNJV Provinciale Jacht Proeven diploma kijk. River die glanst altijd al daaraan merk je geen verschil. Het was een prachtige dag met geweldig herfstweer op een oud landgoed. Dit keer werden de proeven gehouden op het Landgoed Geerestein in Woudenberg.  Ik  voel mij bevoorrecht in zulke mooie gebieden te mogen rond kijken, op deze niet voor publiek toegankelijke  buitenplaatsen, genietend van het landschap rondom prachtige landhuizen in ons Hollandse land. Bij de MAP op landgoed Vollenhoven in de Bilt op 7 oktober had River wederom alle apporten binnen gebracht.  De broer van Promisz Pure Boris heeft bij deze proef opnieuw een MAP diploma behaald. Jan en Boris trainen bij Sander de Graaf, zijn een enthousiast team. Boris een passievolle hond waar Jan zijn handen vol aan heeft. Veel iniatief en hoge snelhied dat is Boris ten voeten uit.  Ik kreeg een uitnodiging om mee te doen aan de PJP. Het was echt een uitdaging om River daar voor in te schrijven. Werken wil ze graag of ze het niveau al aan zou kunnen van een PJP dat wist ik niet. Aan de PJP doen maximaal 24 combinaties mee. Vier proeven waar per proef 3 apporten moeten worden gehaald binnen de 8 minuten. De opdrachten voor de hond en de voorjager waren op de jacht praktijk gericht. Voor de hond veel zelfstandig kunnen werken op verre afstand van de voorjager. Meerdere zogenaamde blinde apporten. Het was een fantastische dag en heerlijk om River zo te zien werken. Van de 24 deelnemers waren er meen ik 12 die een certificaat hebben gehaald. Bij verschillende proeven kwamen niet alle apporten binnen. De laatste proef vond ik extra spannend. Zou het lukken ook de laatste 3 stukken wild op het tableau te krijgen ? Ik voelde een vreemd gekriebel in mijn maagstreek nog 1 proef te gaan om het mooie PJP diploma te kunnen behalen.  De opdracht was 3 eenden binnen brengen. De hond zat naast de voorjager in een weiland. Aan de overkant van het water lag een eend  schuin in het bos, er lag een eend schuin aan de overkant van het water in de riet kraag en er was een eend gevallen aan de rand van het water aan de kant van de hond en voorjager ook schuin op zo'n kleine 50 meter. De volgorde vrij. Ik wilde eerst de eend uit het bos dus stuurde ik River vooruit naar het water, afstand naar het water zeker 25-30 meter. Bij het commando over sloeg River direct links af. niet over water dus. De eend aan onze kant kwam vlot binnen. Weer naar het water gestuurd en het over commando gegeven voor de eend uit het bos. En vette plons gaf aan dat de River het water in was. Door de hoge walkanten was de hond uit het zicht.  Al snel klom River aan de andere kant de oever op. Ik gaf het commando zoek apport in de vooronderstelling dat zij het bos wel in zou gaan om te zoeken. River sloeg af naar rechts dook het riet in en eend nummer 2 was gevonden en werd ook vlot ter hand gesteld. Nu de derde, Weer het vooruit en over commando. Opnieuw een plons.  River zwom strak naar de overkant. Op het vooruit zoek apport ging zij het bos in zoeken, volgens mij richting Zeist.  Even later hoorde ik haar weer kraken en zag ik dat zij onder de verwaaiing van de eend in de varens kwam. Ook die eend kwam vlekkeloos binnen. River had alle 12 apporten gehaald, ik was zeker van het PJP diploma. Wat een opluchting ik was enorm blij.  Pas aan het eind van de dag werd duidelijk dat zij de derde prijs had gehaald. Wat ben ik trots !!! Rough River wat een hond en wat wil ze voor mij werken echt fantastisch. De ruige randjes worden stap voor stap gepolijst. Alle adviezen en trainingstips van Sander de Graaf van de Apporteur en Guus van Maarseveen van Mark and Go hebben ons zover gebracht. Mannen bij deze: Super bedankt voor alle geduld en aanwijzingen. Met name alle lessen aan mij om niet mee te gaan in de onrust van River. Zelf stil staan niet mee bewegen, alle ongeduld van River negeren. Heel erg moeilijk voor mij maar het heeft een heel positief effect op mijn kanjer en zeer onstuimige River.  Op 8 oktober was de certificaatdag van de FRC. Met Promisz ingeschreven om nog een keer te proberen een A certificaat te halen. De C en B onderdelen gingen heel goed. 78 van de 80 punten. Promisz had er zin in, zo'n goede C en B score had zij in 2011 nog niet laten zien. Bij het dirigeren was zij op de eerste lijn goed te sturen. In de omgeving van het zitpunt was de omgeving te interessant. Dus zij bleef haar eigen ding doen. Niet meer reageren op de fluit. Terecht de boekjes. Saskia de Kort was als enige deelnemer door het dirigeren heen gekomen. Santa  haalde ook de sleep en daarmee het A certificaat. Super gaaf ! Wies heeft met Xmas Eve Luca haar C diploma gehaald en een broer van River Rough Troy haalde in Ewijk een prachtig B certificaat.  Rough Teekon was minder fortuinlijk. De markeer gemist en bij het over water was de hoge beschotting aan de overkant voor Teekon een niet te nemen hindernis. Een meter verder kon hij zo de kant op, dat werd niet door Teekon gezien. Blijven hangen aan het hout leverde geen apport op. Dus zonder B diploma naar huis. Volgend jaar nieuwe proeven nieuwe kansen. Wel fantastisch dat er meerdere Lowlands honden mee wordt gedaan aan jachthonden/apporteerproeven.

Ander Nieuws is dat de fokaanvragen voor River en Promisz door de BC zijn goedgekeurd. De verwachte loopsheid datum voor Promisz  hebben we net gepasseerd. River zat daar een week of 2 na. Het is vol spanning afwachten wanneer we de eerste druppels bloed gaan zien. De Combinatie die voor River is bedacht is Brightmoor River Dancer (Brannoc) Voor Promisz hebben we een zoon van Brightmoor River Dancer bedacht. Go with the Flow Bat I Am Cheerfull (Ciro) de gegevens en stambomen van de reuen ga ik nog bijwerken bij PUPPY's. Bij de volgende links zijn de beide ruen te vinden:  http://members.quicknet.nl/abbeyflats/brannoc.html   en   http://www.gowiththeflow.eu/kennel/index.htm

Dinsdag 27 september, afgelopen weekend waren in Oldenzaal de KNJV proeven van de FRC. We zijn er op vrijdag de 23e al heen gegaan met de caravan en Lieze en Linde. We hadden een prachtige plek bij de Paardenbloem een boerencamping in de directe omgeving van de proeven. Genieten dus van de kleinkinderen en het mooie nazomer weer. Op zaterdag 24 september was de "gewone" proef op zondag de MAP. Met Promisz deed ik zaterdag mee  opnieuw proberen voor het A diploma.  Janneke deed mee met Xmas Flame en Wies met Xmas Eve Luca in de C klasse. Ik moest beginnen met H, over water. Niet het favoriete onderdeel van Promisz die niet zo gek is op zwemmen. Dus  had zij een extra commando nodig om het water in te gaan. eenmaal het kantje af dan is er geen probleem meer en zwemt zij zonder aarzeling over.  De eend werd vlot gevonden. Natuurlijk  wel over de brug terug. Een 6 was het resultaat. Bij het verloren apport was zij lang bezig, ik kon de hond niet zien. De keurmeester natuurlijk wel. Het zoek patroon was niet echt effectief, de eend werd gevonden en onderweg nog een keer neergelegd en weer opgepakt. Niet echt fraai dus opnieuw een 6. Apport uit water ging prima staand afgeven maar netjes en snel gedaan een 9, gelukkig een goede verbetering. Het kort apport met konijn werd ook vlot opgepakt en gebracht. Staand afgeven een 9. Promisz liep op de terug weg met het konijn wel behoorlijk kreupel. In het begin van de week heeft zij een pittige blessure opgelopen. Het leek al weer behoorlijk goed te gaan maar het viel toch in eens tegen. Dat was behoorlijk balen. Alleen het markeer apport nog. De lijn was perfect, zij markeerde voor een tien. Toen ging bij het oppakken van het wild alles verkeerd wat verkeerd kan gaan. De eend werd beschadigd binnen gebracht. Een D was het resultaat. Heel erg jammer. Nog nooit in alle jaren jachthonden proeven is mij dit overkomen. In 1980 haalde ik met onze blonde Labrador Raban mijn eerste certificaat, dus ik doe al heel wat jaren mee. De keurmeester stelde mij gerust dat het iedereen wel een keer over kwam. Dat ik er niet te zwaar aan moet tillen en absoluut niet parforce of met druk moet gaan trainen op het oppakken van wild. Zeker niet bij een hond die nooit eerder neiging heeft getoond op slecht of ruw oppakken van wild. De reden dat het is gebeurd blijft gissen. Domme pech en wellicht een combi van de pijn in haar poot. Wie zal het zeggen. Het kreupellopen is gekomen door het gooien met stokken tijdens een boswandeling . Nee, niet door mij zelf. Ik verbied het ook altijd wanneer andere mensen het wel willen doen. Een gezin dat binnen kort een Flatcoat pup krijgt wilde graag een keer met onze honden mee wandelen. Op maandag 19 september hadden we de wandel afspraak. Ik wilde niet direct de boze boeman zijn en liet het stokken gooien even gebeuren. River had ik al aan de lijn om te voorkomen dat zij met al haar fanatisme een blessure zou oplopen. Promisz en Faith zijn veel beheerster dus liet ik het nu maar even gaan. Promisz was nu ook te fanatiek achter een stok aan gerend en niet goed terecht gekomen. Dus wilde ik geen gedoe meer en heb uitgelegd dat stokken (en tennisballen) gooien heel onverstandig en gevaarlijk is. Pas de ochtend na de wandeling zag ik dat zij links voor heel erg kreupel was. Naar de dierenarts, geen grote narigheid wel een behoorlijk pijnlijke poot. Dus aan de pijnstillers en een paar dagen rustig aan. Ik zou zonder problemen mee kunnen doen met de proef op zaterdag 24 september. Promisz leek na een paar dagen geen last meer te hebben van haar poot.  Ze liep weer normaal ook bij rennen. Ik had haar zaterdag morgen geen pijnstillers meer gegeven, vergeten in alle drukte van het op tijd zijn en de onzekerheid of de hond er wellicht slomer van wordt. Wat was wijsheid, ik weet het niet. Het ging goed tot het markeren. Op 8 oktober mag ik mee doen in Ewijk, nieuwe dag nieuwe kansen.  Flame heeft op zaterdag haar KNJV diploma gehaald met 43 punten en werd eerste ! Wies had pech met het volgen. Luca die normaal super goed volgt was zaterdag even aan het klieren en kreeg geen voldoende. De apporten waren wel heel goed gegaan. In Ewijk bij de certificaat dag gaat het vast en zeker lukken.  Op zondag de MAP, een uitdaging met River die wel heel onstuimig kan zijn met al haar passie. Het zou dus spannend gaan worden. De eerste proef  werd al direct een slagveld. Een fazant op schot uit het bos halen en schuin over water een eend halen.  Op papier heel simpel in werkelijkheid een lastige proef. In onze groep waren er 11 deelnemers die het niet lukte om beide apporten binnen te krijgen. Gelukkig was River wel geslaagd in de opdracht. De keurmeester vond haar wel erg ongedurig. De 2e proef  een verre markeer met duif in ruig terrein met lokkers. Op de terug weg kreeg werd er op schot nog een duif gegooid net verder dan nummer 1. River bracht beide duiven vlot binnen. De keurmeester vond haar steadyness  en de markeerlijn prachtig maar ze was even boven het wild blijven "hangen". Dat vond hij kwalijk, wel een dikke voldoende. De derde proef van de ochtend, een haas halen in een weiland bij het uitsturen van de hond naar de haas klonk een schot en viel er in het water een eend. De eend moest gerespecteerd de haas eerst binnen gebracht. River kan heel goed met verleidingen omgaan. Dus bleef zij goed in het weiland zoeken. Verdween wel uit zicht, een kant op waar de haas niet lag. Ik floot haar in. Het duurde even voor ze kwam. Vreemd gedrag voor River die altijd direct komt. Weer in zicht kon ik haar vlot naar de haas krijgen geen probleem met oppakken en binnen brengen. De eend werd ook snel gehaald en voor mijn voeten gelegd. Ik heb de eend gepakt en er geen punt van gemaakt.  Ik ben wel naar de helper gegaan en gevraagd wat River had gedaan buiten mijn zicht.  River was dus naar de hoek gelopen waar de kratten met hazen op gestapeld stonden. Daar had ze geprobeerd een haas uit een krat te krijgen. Dit kon niet, toen had ze de helper aan staan kijken met een kop wat is hier de bedoeling. Toch gekomen op mijn fluiten vond zij op mijn aanwijzing als nog de gewenste haas. Het was voor mij wel duidelijk waarom ze niet direct was gekomen. De proeven in de middag waren leuk en behoorlijk pittig. River haalde zonder problemen alle apporten vlot binnen. Ik heb haar steeds staand laten afgeven, geen gedoe met gaan zitten en het risico dat zij zou gaan verhappen. Geweldig was het om te zien hoe zij met zware ganzen aan kwam rennen. De keurmeester was onder de indruk van haar snelheid en werklust. Van andere deelnemers begrepen we al dat er veel honden apporten hadden gemist. Ik was dus super trots op River die alles binnen heeft gebracht. Van de 36 B deelnemers zijn er slecht 10 diploma's uitgereikt. River was 7e met 477 punten. Het was een super gaaf weekend. We hebben het heerlijk gehad in Oldenzaal met de honden en Lieze en Linde. Die hebben genoten van de boerderij het voeren van de konijnen, de kippen en het pony rijden. Van Jose heb ik het bericht gekregen dat XMas Eve Erin een KNJV B diploma heeft gehaald in Zwiep. Ze doen het niet verkeerd die Lowlands Xmas (Eve) honden.

Donderdag 8 september, Even het laatste  KNJV Nieuws ditmaal zonder foto's: Met Promisz ben ik 2x opgeweest voor het dirigeren. Op 3 september in Lunteren op het prachtige landgoed de Buzerd.  Een plotseling  warme zomerse dag. Ik kreeg Promisz op het zitpunt. Niet in een strakke lijn wel in een mooi tempo goed dirigeerbaar. Door naar de duif. Promisz nam de hand aan en liep vlot de lijn naar rechts. Zij kwam iets schuin inlopen. Rechte lijnen en Promisz werkt niet een feit dat ik heb geaccepteerd. Met teveel druk op een lijn wordt Promisz heel onzeker. Dan gaat zij op slot en wordt gras eten of een beetje rondlopen op één plek haar ding. Ik liet haar doorlopen ter hoogte van de duif. Gaf de korte tril fluit, het teken dat zij moet stoppen. Zij zat direct oplettend wat er verder zou gaan gebeuren. Ik wilde haar door naar achteren sturen om de duif te halen, die zo'n kleine 15 meter recht achter haar lag. Kennelijk voor de keurmeesters niet de gewenste manier van de hond naar de duif sturen dus de boekjes gingen omhoog. Ik kon haar terug fluiten. Dat was een tegenvaller, zo dicht bij de duif en dan toch de boekjes omhoog. Echt begrijpen doe ik het nog steeds niet. Ik heb het wel aan de keurmeesters gevraagd, die waren van mening dat ik mij 15 meter vergist had in de valplaats van de duif.  Dat had ik helemaal niet. Ik liet Promisz de lijn op haar manier lopen, en had bewust niet eerder in de zijwaartse lijn ingegrepen om Promisz niet onzeker te krijgen. Ach ja,  weet het maar eens beter dan de keurmeester. Ik gaf aan dat ik dan al veel vooruitgang had geboekt met een 15 meter inschatting fout. Dat ik in voorgaande jaren helemaal niet meer wist waar de duif lag. Bij de hand zijn kun op zo'n moment beter achterwege laten. Discussie met de keurmeester verlies je toch. Het blijft een keurmeesters besluit waar je niet altijd hoogte van krijgt en waar je bij neer moet leggen. Natuurlijk voelde het wel even zuur. Toch ik was  heel  tevreden over het werken van Promisz, Zij was  de hele dag alert, vrolijk, stond te kwispelen op het veld en had geen  spriet gras gegeten in het weiland ! Wat een verschil met Tull en "t Waal en Langbroek ! Maandag 5 september de KNJV proef in Vlietlanden. Ook hier mocht ik weer op voor de I proef het dirigeren. Promisz kreeg ik met wat bijsturen mooi op het zitpunt. Dus door naar de duif. De wind was inmiddels tot een kleine herfst storm aan gewakkerd. Ik maakte nu wel een inschatting fout. Stuurde Promisz boven de wind langs de duif. Gaf haar direct  het stop signaal en  stuurde haar weer terug richting de duif. De keurmeesters gaven dit keer gelukkig meer krediet. De duif kwam binnen. Ik kon trots zijn op Promisz die mooi voor mij was blijven werken. Ik was de keurmeesters erkentelijk voor hun geduld met deze onhandige voorjager. Wat was ik blij met de duif. Promisz mocht door voor proef J de sleep. De sleep was getrokken op het zgn Avonturen Eiland. Een voor mensen weinig toegankelijk gebied met lastige begroeiing.  Aan de oeverkant van het water verdween zij in het riet. Of zij goed op de sleep zat kon ik niet zien. Dus vol spanning sta je dan naast de keurmeester te wachten op het terug komen van de hond. Na een tijdje kreeg de keurmeester te horen via de Walkie Talkie dat de hond terug gefloten moest worden. De keurmeester had nog de hoop dat de eend gevonden was maar de hond de weg terug niet kon vinden. Het mocht niet zo zijn: Promisz kwam zonder eend terug. Heel erg jammer dat de sleep niet was gelukt. Bij navraag bleek dat Promisz op ruim 10 meter voor de eend het spoor bijster was geraakt. Het laatste deel van de sleep was over een omgevallen boom een moeras gebied in getrokken. In dit deel stond zo'n 5 centimeter water. Promisz was over de boom heen gekomen was in de war geraakt door de laag water en was niet verder gegaan. Zo dicht bij het A diploma toch niet gelukt. Nog een kans in Oldenzaal op 24 september, wie weet lest best......

Maandag 29 augustus, De opnamen voor de Royal Canin Dog Challenge zijn geweest. Over de uitslag wie heeft gewonnen mag ik natuurlijk niets zeggen. De bedoeling is dat iedereen deze Dog Challenge wekelijks gaat bekijken. Wel kan ik zeggen dat het een super gaaf weekend was in Lage Mierde bij de Bartels Academy.  Op camping de Hertenwei  was een Royal Canin Camping ingericht. Hier had ieder team zijn eigen kampeer veld. Goed geregeld allemaal. Over duidelijk dat hier hondenmensen zaten in tenten en caravans. Het geblaf was regelmatig goed over het terrein te horen. Niet zo leuk als je daar staat als niet hondensport liefhebber. Ons VENI VIDI VICI (KC Zeist/Utrecht) team had de team kleur PAARS toebedeeld gekregen. Zaterdag 27 augustus begon de dag om 0.900 uur. Eerst met alleen binnen opnamen van agility, flyball en treibball. Het apport uit water stond om 19.00 uur buiten gepland. Een lange dag wachten voor het water apport.  Zeker geen saaie dag. Er valt genoeg te beleven en te doen bij TV opname dagen. Alle 8 teams werden uitgebreid gefotografeerd. De hond alleen, de hond met baas, team foto's  het was een hele plaatjes schiet sessie.  River vond het allemaal geweldig leuk. Zoveel aandacht en knuffels daar is zij wel gek op. Eindelijk was het zover. De opnamen voor het water apport.  Bij de informatie avond was duidelijk door de organisatie aangegeven dat het apport uit water met een dummy zou zijn. Geen andere voorwerpen. Wat voor de organisatie een dummy is weet ik niet. Ik heb geen dummy gezien. Wel een frisbee en een plastic vuurtorentje aan een touw. Het water was een kleine vijver waar heel veel extra water in werd gepompt om het nog een beetje zwembaar te maken. Voor de opnamen was Martin Gaus in een roeibootje gezet. Een hilarische situatie. Gaus als landrot  voelde zich niet op zijn gemak in een wiebelende boot. We hebben hier enorm om gelachen. De programma aankondigs scene moest tigX over. Na veel gedoe en gelach vanaf de kant stond de presentatie er kennelijk goed op. De roeiboot moest weer naar de kant. Het apporteren kon beginnen. River ging met een enorme sprong het water in om de frisbee te halen. Eindelijk mocht zij haar ding doen: Zwemmen en apporteren.  De frisbee kwam vlot binnen. Britt, de BernerSenner, Rivers  waterapport teamgenoot ging ook heel goed. Beide frisbees werden probleemloos gehaald en bij de baas gebracht. Het was echt een super weekend met een en sportief leuk team. Ik heb genoten. Een heel leuk bericht kreeg ik van Jose: Xmas Eve Erin heeft een KNJV C diploma gehaald met een 3e prijs ! Gefeliciteerd..... Het is fantastisch dat er met zoveel Lowlands honden gewerkt wordt, en dat ze zo succesvol zijn... alle complimenten voor de eigenaars.

Maandag 22 augustus. Lang niet aan de site gewerkt,  er is genoeg te melden maar er niet aan toe gekomen. Dus in vogelvlucht: Eind mei waren we met de kinderen en kleinkinderen een lang weekend naar Ameland in het Kooikershuus in Buren. De doorslag gevende reden dat we voor dit huisje hebben gekozen was omdat we alle honden mee mochten nemen. Faith-Lin, Flinte. Promisz en River. Samen met onze dochters  Judith en Annelieke, schone zonen  Ulvrin en Niels de kleinkinderen Lieze, Linde Jikke en Mirte was het genieten. Het weer was ons goed gezind. Op zaterdag 21 mei heerlijk op het strand van zon, zeeen zand genieten. Mooier konden we ons 35 jarig huwelijk niet vieren ! Eind juni tot midden juli zijn we op vakantie geweest in Zwitserland. Promisz en Faith- mochten mee. River ging logeren bij broer Teekon. De eerste vakantie dag, 25 juni,  was de Groen&Grijs wedstrijd in Ottersum. Een natte dag. Een vette regenbui bleef standvastig boven Noord Limburg hangen. Faith-Lin had er zin in. De eerste proef een sleep met eend en een markeer op de terug weg kwam vlot binnen. De proeven waren een echte uitdaging en zeker niet kinderachtig te noemen. Geen Vut Fun dag maar behoorlijk werken voor de hond. De afstanden vond ik pittig. Zeker bij het water. Zwemmen was voor een deel onmogelijk. De honden moesten door het water ploeteren en springen om naar de overkant te komen. Dat is zwaar, zeker voor een oudere hond. Faith, die graag zwemt bruggen negeert waar ze door het water kan liep nu met het gevonden apport om het water heen. Nog een keer ploeteren was haar te gek. Uitgekookt is ze wel onze oudere dame. Een gegooide markeer op de terug weg was door het omlopen van Faith niet door haar gezien . Faith in de  goede richting sturen gaat nog steeds prima. Dirigeren blijft zij fantastisch vinden. Alle apporten werden vlot door Faith binnen gebracht. Deze eerste Groen&Grijs dag werd beloond met de eerste  Grijs prijs  voor Faith-Lin ! Zo gingen wij met een mooie beker en een grote zak hondenvoer op weg naar Zwitserland. Geen voorraad aardappelen of doperwten mee wel hondenbrokken. Ook de bergwandelingen hield Faith-Lin super goed vol. Uren door de bergen lopen daar draaide deze krasse dame haar poot niet voor om. Soepel ging ze de hellingen op en af. De sneeuw op behoorlijke hoogte vond ze geweldig. Promisz had het ook reuze naar haar zin. Niet de altijd onstuimige River om zich heen. Even geen rivaliteit was voor Promisz heerlijk: Echt vakantie. In Zwitserland kreeg ik, telefonisch, de uitnodiging om mee te doen aan de Dog Challenge. De Natte Neuzen show in een nieuw jasje bij RTL4.  De TV opnamen zijn op 27 en 28 augustus. De uitzending wekelijks vanaf half oktober op vrijdagmiddag en de herhaling op zaterdagmiddag.  Met Whisper heb ik in 1996 mee gedaan aan het laatste seizoen van de Natte Neuzen show. Nu met River ga ik mee doen aan het eerste seizoen Dog Challenge ! Super leuk ik heb er zin in. Een minder leuk bericht heb ik over een dochter uit het eerste nest van Sterne. Noël Noëlle geboren op 23 december 2002 is overleden op 4 augustus 2011. Noëlle logeerde bij Janneke en Peter, neef Pure Gamble en nichtje Xmas Flame Helemaal onverwacht werd Noëlle van woensdagnacht 3 augustus op donderdag 4 augustus doodziek. De dierenarts kon niets bijzonders vinden. Het bloedbeeld gaf geen afwijkingen te zien, de echo geen tumoren of andere alarmerende beelden. Noëlle moest voor intensiever onderzoek en observatie blijven. Binnen een half uur nadat Janneke haar achter had gelaten werd er gebeld. Het ging heel slecht met de hond. Voor Janneke bij de dierenarts was is Noëlle overleden. Een enorme niet te bevatten schok. Van een gezonde speelse hond ineens ziek en binnen een paar uur was zij er niet meer. De oorzaak is vermoedelijk een hersenbloeding geweest. Noëlle. puppy donker roze, dochter van Swallowsflight Raven Lion Lad en Lowlands Black Energy My Way Sterne. Noëlle was een altijd blije clown, een echte flatcoat van kop tot kwispelende staart. Noëlle Noël ligt in de tuin naast haar moeder Sterne. Het afscheid nemen was heel plotseling. Het missen van een mega lieve hond is enorm, het verdriet ook. Voor Gert en Wies zal het dit weekend thuiskomen van vakantie vreemd en onwerkelijk zijn zonder begroeting van hun oudste hond Noëlle. Gelukkig heeft Wies Xmas Luca, een dochter van Promisz en Chewbaako om de leegte niet te groot te laten zijn. Het blijft altijd weer vreselijk afscheid nemen van een hondenmaatje.

De KNJV proeven zijn al weer volop aan de gang. Met Promisz heb ik meegedaan op 13 augustus in Tull en 't Waal en op 20 augustus in Langbroek. Bij de KNJV in Tull en 't Waal heb ik besloten, in overleg met Sander, niet door te gaan voor de dirigeerproef. Ik had wel het B diploma gehaald, maar de motivatie van Promisz was niet echt aanwezig. De proeven werden zonder overtuiging door haar gedaan, het wild werd met aarzeling gepakt. Gras eten onderweg naar de apporten leek veel belangrijker voor Promisz dan het apport halen. De markeerproef had zij in een strakke rechte lijn gehaald, al gras en koeienvlaaien etend. Nog net een 6 gescoord, omdat zij wel heel goed had gemarkeerd. De rest leek nergens op. In het zelfde weiland zou de dirigeer zijn. De kans dat het opnieuw een lopend buffet zou gaan worden was erg groot. Dus leek het verstandiger geen dirigeer proef te gaan doen. Dus netjes afgemeld en naar huis, helpen met de verhuizing van mijn schoonouders naar een verzorgingshuis. Op zaterdag 20/8 in Langbroek opnieuw een B diploma gehaald. Nu wel op voor het dirigeren. Het zitpunt was duidelijk de valplaats van de duif ook. De lijn van Promisz strak en vlot door 4 diepe greppels recht naar het zitpunt ! Het zag er niet verkeerd uit nog een paar meter en dan zou ik haar op de fluit afstoppen op het juiste punt. Op het zitpunt ging zij vol in de remmen: Niet op de fluit wel op een koeienvlaai. Niet meer in beweging te krijgen bleef Promisz genietend door eten. De boekjes gingen alle 3 omhoog. Einde van de dirigeer. Vrolijk kwam Promisz op het kom signaal weer terug. Zij had haar ultieme beloning voor een perfecte lijn gescoord. De keurmeesters beloofden mij de volgende keer eerst het weiland vlaai vrij te maken. Daar ga ik ze aan houden. Ik was eigenlijk helemaal niet zo ontevreden. Zonder aarzeling of onzekerheid vertrokken had Promisz de lijn mooi aangehouden. Een hele verbetering. Bij het inzetten op een "blinde" lijn leek Promisz de laatste tijd onzeker te worden. Na 15 meter stoppen en verwoed gras eten. Dus alleen maar getraind op voor haar duidelijke lijnen waar ze een dummy kon zien liggen.  Zo heeft ze toch weer meer vertrouwen in het lijnen lopen. Daar ben ik heel blij om. Volgende keer weer een stapje verder. Haar zoon Xmas Olivier heeft bij de zelfde KNJV proeven 2x een mooi B diploma gehaald. Echt helemaal leuk zoals Olivier werkt. Hij gaat ook mee in de praktijkjacht, dus hij heeft een fantastisch leventje bij Hesje in Langbroek. Hesje is een bikkel: Over 5 weken verwacht zij haar eerste kindje. Stoer loopt zij met een dikke buik zo'n hele dag de B proeven.  Xmas Flame heeft bij de FRC op 21 augustus een C certificaat gehaald met een 2e prijs !  Voor Janneke & Flame de eerste certificaatdag dan direct een beker winnen is geweldig. Een certificaat met 47 van de 50 punten, meer punten in de C dan moeder Promisz! Echt heel gaaf......

Maandag 9 mei,  Op 1 mei heb ik met Promisz meegedaan in Heerle in een B2 Workingtest bij de NLK. De  meeste proeven waren behoorlijk pittig. Veel verleiding en dirigeren was echt een must. Echt een uitdaging voor de hond en voorjager. Promisz haar eerste B2 WT. De eerste proef die zij kreeg was een markeer apport in hoge begroeiìng en een verloren in een vrij open bos. De markeer werd gegooid, die moest gerespecteerd. Het verloren apport moest eerst binnen gebracht. Op zich geen lastige opdracht. Toch kreeg ik hier maar 10 punten omdat Promisz niet echt veel passie bij het zoeken liet zien en de markeer niet goed had ingeschat. Het was duidelijk nog te vroeg in de ochtend voor deze dame. Per proef ging het beter.  De score ging omhoog. De laatste proef was een lastige.  Opnieuw een markeer die gerespecteerd moest worden. De hond moest richting het markeer apport naar een zitpunt gestuurd. Dan opzij gedirigeerd naar een blinde dummy die recht tegen over de markeer dummy lag. Voor veel honden een lastige opdracht. De  hond vanaf het zitpunt dicht bij de  zichtbare markeer dummy  weg zien te houden en sturen naar een blinde dummy was lastig. Promisz ging geweldig. In een streep naar het zitpunt liet zij zich zonder problemen sturen naar de niet zichtbare dummy. Het markeer apport had zij goed onthouden dus kwamen de 2 apporten vlot binnen. Lest best 20 punten. Door deze come back van Promisz werd zij zeer verrassend derde in de B2 met 73 punten.  Een prachtige afsluiting van een mooie Brabantse dag. Op 7 mei mocht River aan de bak bij de FRC in de B1 in het Hoge bos van de Bergschenhoek.  Het werd een zomers warme dag, de temperatuur liep al snel op. De proeven waren niet makkelijk. De afstanden ver het terrein vol distels en brandnetels. River heeft zoveel passie dat zij van brandnetels en distels geen hinder heeft. Zij gaat vlot en onverschrokken dwars door elk terrein. Bij een verre markeer achter een rieteiland in het water was zij even de terug weg kwijt. De helper had zijn hand opgestoken, het apport was dus opgepakt. River bleef echter weg. Zij was waarschijnlijk door het riet gedesorienteerd en rende de verkeerde kant op. Bij mijn fluitsignaal kwam zij als een raket aan scheuren met de dummy. Op de terug weg werd een schot gegeven en een konijnen dummy gegooid. Eerst moest zij uit het riet  een verloren apport halen. Dit is niet gelukt. River heeft bij het de verkeerde richting uitlopen verwaaiìng van de sleep van de A honden gekregen. Deze sleep ging zij lopen. De voor de B2 weggelegde dummy miste zij totaal. Ik heb haar in moeten fluiten. Zij mocht wel de konijnendummy apporteren, voor het verloren apport was de tijd om. Alle apporten die uit hoge brandnetels of distels gehaald moesten worden waren geen probleem. De volle bak van 20 punten en een keer 19 punten waar veel honden hun Waterloo vonden door de begroeiìng scoorde Rough River het hoogst mogelijke. Zij heeft een prachtig B1 certificaat gehaald met 78 punten. Ik ben super trots op mijn honden die mooi werk hebben laten zien.

Maandag 28 maart. Judith is vandaag jarig ! Onwerkelijk dat het al 32 jaar geleden is dat zij werd geboren. Het voelt veel korter. Het is fantastisch om een schattige baby op te zien groeien tot een prachtige vrouw. Burg en ik zijn super trots op onze oudste dochter Judith. Zij heeft een interessante baan als chemisch analist bij Synthon. Een vakgebied waar ik veel respect voor heb en eerlijk gezegd weinig van begrijp.  Nu ook al weer bijna 2 jaar moeder van dochter Mirte, een druk en gezellig gezinsleven zo samen met Ulvrin en de katten Cielo en Max en een konijn. Judith GEFELICITEERD ! 

Zaterdag 26 maart heb ik met Faith-Lin meegedaan aan een VUT wedstrijd. Het was een leuk georganiseerde dag op het terrein Vlietlanden in de gemeente Leidschendam. Faith was helemaal blij dat zij mee mocht en dat Promisz en River thuis moesten blijven. Zij genoot duidelijk van haar dag met mij op stap. Alle oefeningen waren in het thema ruiter en paard. Faith had plezier in het werken en haalde vlot de dummie's binnen. Af en toe een tikkeltje eigenwijs, precies zoals je kunt verwachten van een oudere hond. Bij haar laatste proef was het de opdracht 7 apporten binnen brengen.  Het ging om 3 dummie's, 2 winterwortels en 2 borstels. Alle te halen apporten lagen bijelkaar in een diepe greppel. De drie dummies kwamen vlot binnen. Een wortel of borstel halen dat begreep zij niet. Ik heb haar zelf terug gefloten en beloond met een dummie. We hebben een heerlijke dag gehad, het weer was minder met dikke bewolking en miezerregen. Faith had 85 punten. Haar 11 jarige vriendin Nimble van de Woudstreek werd 1e met 104 punten. Echt een topprestatie. De wortels en borstels waren voor Nimble geen probleem. Keurig werden alle voorwerpen gebracht. Wat is Nimble toch een fantastische hond. Mijn zus  Desiree is op 27 maart met haar Toller Taygo under the red Sky Luxemburgs jeugdkampioen geworden. Taygo doet het super in de show. Hij is Jeugd Winner 2010, Nederlands Jeugd Kampioen en nu ook Luxemburgs Kampioen. Zijn maatje Salty River Balint is ook een schitterende reu die al veel mooie show resultaten heeft gehaald.  Op de site http://www.tollers-only.nl. zijn alle resultaten te zien. Het is allemaal begonnen met Balint in 2007. Ik had Balint als leuke pup uit het nest geadviseerd. Desiree had nog geen idee van de hondenwereld. Ging op mijn aanraden met Balint naar de Winner in 2007. Daar werd hij Jeugd Winner. Desiree had al snel de show koorts te pakken. Met Balint ging het Uitmuntend. Er werd een maatje voor Balint gezocht: Taygo en ook deze Toller doet het fantastisch in de show. Op 23 maart heb ik een prachtige wandeling gemaakt met collega's in de uiterwaarden langs de Waal bij Tiel. Het weer was een kadootje, de wandeling een feest en alle plaatjes die we zagen adembenemend mooi. Er was maar één minpuntje: Het was het afscheid van Huib die we nu al missen op het werk.

Zondag 20 maart,  vandaag een fantastisch mooie lente dag: Een feest voor de nest wandeling. Alle 10 XMas honden waren er. Geweldig om het hele nest  na ruim een jaar bij elkaar te zien. Sommige jonge honden zijn echt nog lang potige slungels andere XMas honden hebben al een behoorlijk volwassen uitstraling. Het verschil is op dit moment nog groot. Wat ze wel allemaal het zelfde hebben: Ze zijn vriendelijk en vrolijk. Het werd een relaxte familie reünie. De honden speelden en dolden met elkaar. Geen gegrom of gedoe van de reuen onderling. Dat kan met reuen in een nest van ruim een jaar echt wel anders gaan. Die stoere jonge mannen willen dan ineens hun krachten meten. Een familievete ontvlamt vlot met een paar dominerende heren. Dat probleem hadden we niet. Een paar reuen hadden een beetje last van hun hormonen en waren hun capaciteiten op dat gebied aan het verkennen. Zij lieten zich makkelijk tot de orde roepen. Geen gedram of geklier. XMas Flame was ruim 2 weken loops, dat werd de mannen wel iets te veel. De combi broer-zus is zeker niet wenselijk. Sneu voor Flame, maar mee wandelen was echt geen doen. Zij moest  terug in de auto. Alleen Erin en Noah moeten nu nog  voor de eerste keer loops worden. Luca was de eerste teef in het nest.  Zij werd loops in December 2010. Precies 12 maanden na haar geboorte in 2009. Voor een Lowlands teefje best jong.  Vaak worden die pas voor het eerst loops na 17 maanden. De wandeling door de Soester Duinen was prachtig.  Eeen strak blauwe lucht, een al warme zon, beter konden we het ons niet wensen. Alle honden belevenissen van het afgelopen jaar werden door gesproken. Iedereen is blij met zijn hond. Ze zijn heel vrolijk, leren makkelijk en zijn super relaxed. Apporteren doen ze graag, confrontaties gaan ze uit de weg.  Na de wandeling hebben we uitgebreid koffie en heet water gedronken. De theezakjes stonden nog thuis ! Het was een super gezellige nest wandeling. wij hebben er van genoten.  Chewbaako en Promisz hebben een leuk stel Flatcoatkinderen op de wereld gezet. Echt een stel Lowlands honden om trots op te zijn.

Zondag 13 februari 2011, het eerste website Nieuws in 2011: Onze PC gaf begin januari na een doffe plof de pijp aan Maarten.  Een probleem met het moederbord dat niet gerepareerd kon worden. Nu zijn we sinds een week of wat aan de laptop. Ideaal: Gewoon in de kamer aan tafel op je laptop werken, Een PC in de woonkamer zag ik nooit zitten, die stond dus al jaren op de bovenverdieping.  Nu ben ik helemaal blij met de laptop op de eetkamertafel ! Gelukkig was de hardeschijf niet beschadigd, en gebruiken we gelukkig ook een externe hardeschijf. Alle gegevens  van de oude PC zijn probleemloos op de Asus gezet. Niet door ons, wel door een heel handige buurman. Wat een tovenaar is die jongen als het gaat om PC programma's. Die wereld kent voor hem geen geheimen. Voor mij blijft het een doolhof waar ik geregeld niet uit kom. Dan is een goede buur echt geweldig. Even wat familie Nieuws:  Op 8 Februari is  Lieze 5 jaar geworden. Een echte kleuter die de wereld door danst. Wat is het toch fantastisch om dit allemaal mee te mogen beleven als Omi en Opa Burg. ( Die op 18 februari 60 jaar wordt ).  Het blijft een feest het zien op groeien van onze vier kleinkinderen. Mirte en Jikke lopen stevig rond, de periode van kruipen of op de grond schuiven is nu echt voorbij. De wereld wordt op 2 benen verder ontdekt. Jikke is een stoer mannnetje die zich goed weet te handhaven tussen zijn grote zussen Lieze en Linde. Mirte is een dotje die weet wat ze wil. Zij is rustig en observeert haar omgeving enorm, Autootjes  en speeltjes die kunnen rijden vindt zij super leuk. Spelen met haar nichtjes en neef ook en wij spelen gezellig mee.  Op zondag 20 maart hebben wij de nestwandeling gepland staan. We verheugen ons erop het nest weer bij elkaar te zien. De berichten die wij krijgen zijn allemaal positief. De honden werken graag. Apporteren doen zij met veel passie. Olivier en Rover zijn al mee geweest in de praktijkjacht, daar hebben deze 2 Xmas reutjes al leuk werk laten zien. Het is fijn dat de meeste eigenaren van een Lowlands hond zo actief zijn met hun hond. Daar ben ik als fokker enorm trots op. Faith-Lin heb ik ingeschreven voor de VUT wedstrijd van de labrador vereniging op 26 maart. Werken vindt Faith nog steeds fantastisch. Zij geniet ervan wanneer zij mee mag doen. Het blijft een makkelijke hond om mee te werken. Met River gaat het in de training heel goed. Ze blijft werken als een raket. Het onstuimige gedrag bij het terug komen en afgeven van de dummy gaat al vele malen beter. Ik heb nu minder blauwe plekken op mijn  boven benen dan voorheen. Wanneer River terug komt met een apport vergeet zij regelmatig af te remmen.  Enthousiasme is leuk maar over enthousiast kan pijnlijk zijn ! Zelf heel rustig blijven en niet bewegen is  bij River heel belangrijk. Gelukkig wordt ik daar door Guus van Maarseveen en Sander de Graaf steeds weer op gewezen. Het blijft een uitdaging onze stroomversnelling. Promisz heeft haar plezier in werken weer terug gekregen. Door de snelle River was Promisz een beetje ingestort. Promisz was onzeker geworden. Ging vaak vragend of aarzelend weg. Haar vertrouwen is helemaal terug. Zij werkt vrolijk en heeft er gelukkig weer plezier in. Daar ben ik blij mee.

Woensdag 22 december 2010, de kortste dag is al weer geweest. Kerstfeest 2010 staat voor de deur. Het dromen van een Witte Kerst hoeft niet:  We weten zeker dat er nog sneeuw ligt ondanks de verwachtingen dat het gaat dooien. De honden genieten enorm van de geweldige witte wereld. En het bos is sprookjesachtig mooi. Deze week worden de Xmas Eve pups alweer 1 jaar. De berichten die wij krijgen zijn enthousiast. Het zijn vrolijke jonge honden die apporteren geweldig vinden.

Woensdag 10 november, Niels heeft met Flinte op de NIMROD schitterend werk laten zien. Zijn rustige duidelijke wijze van voorjagen is een feest om naar te kijken. Flinte was snel en heeft hard gewerkt. Bij de eerste proef  (B) kwamen alle apporten vlot binnen. Het waterwerk in deze proef was niet eenvoudig. Eerst een markeer apport uit het water Afstand zeker 150 meter. Daarna een blind apport ook uit water. De hond moest worden gestuurd over een laag dijkje. Hierna was de hond uit zicht van de voorjager en moest een stuk het Veerse meer in zwemmen naar een strekdam met bazalt blokken waar een eend lag. Flinte deed dit prachtig. Daarna nog een apport halen op zeker 300 meter blind achter een rietkraag. De verleiding was een stel lokkers op het zelfde veld. Alle 3 de apporten kwamen binnen. Bij de 2 andere proeven is dat niet gelukt. Proef C was een walkup met 2 andere deelnemers. Flinte was steady, niet ingesprongen op de haas. Zij liet zich door Niels goed sturen naar het bos voor een verloren apport op een fazant. De afstand naar het bos was ruim 150 meter. Hierna een verre markeer van een duif, de afstand zeker 250 meter. De fazant en duif kwamen vlot binnen. De sleep met de haas lukte niet. De wind was duidelijk een groot probleem voor veel deelnemende honden. Ook de andere 2 deelnemers lukte het niet het haas binnen te brengen. 's Middags was de wind nog heviger geworden. Flinte heeft heel hard gewerkt op een sleep van honderden meters door de bieten. Daarna ging de sleep het weiland op. De verwaaiïng was door de harde wind te sterk. Het was feitelijk niet te doen om het spoor vast te houden. Veel honden waren met recht het spoor bijster. Flinte kwam zonder de gans terug. Hierna heeft zij wel een schitterende prestatie laten zien op een eend. Flinte heeft zeker 50 meter recht tegen de wind en hoge golven in gezwommen om een apport uit het riet te halen. Geweldig hoe zij strak de lijn bleef zwemmen die Niels had gegeven. Op het fluitsignaal en het zoek commando ging zij het riet in en kwam met de eend weer zwemmend en zwoegend terug. Ook de duif achter een houtwal werd snel gebracht. De  drie Nimrod proeven waren afgelegd. Het was een super dag. Wat heb ik genoten van het mooie werk van Niels met Flinte geen AA wel een top prestatie ! Bij webclassic zijn alle uitslagen te zien. Op de site van de FRC kun je in het gastenboek alle felicitaties voor Niels lezen, en er zelf wellicht een bijvoegen. Ik ben super trots op dit succesvolle duo. En ook op zijn trainer en super coach Guus van Maarseveen van MARK & GO jachthondentraining. Van Guus heeft Niels alle kneepjes van het voorjagen geleerd ! Met veel geduld en eindeloos veel honden inzicht is Niels tot dit niveau gekomen. Guus bedankt voor alle jaren begeleiding van Niels en Flinte.....

Maandag 1 november,  hoogtijd om de site weer bij te werken. Het grootste NIEUWS is:       NIELS GAAT MET FLINTE NAAR DE NIMROD !!!!  Geweldig dat het Niels is gelukt om een plekje te veroveren op de Nimrod van 2010. Bij de volgende link http://www.webclassic.nl/golden/  stellen alle uitgenodigde deelnemers aan deze proef zich voor. Even zoeken onder wedstrijdverslagen Nimrod Oranjeplaat. Echt fantastisch dat er een Lowlands Black Energy hond naar de Nimrod gaat. Niels heeft met Flinte al veel successen behaald. Hij traint bij Guus van Maarseveen. Guus heeft Niels geleerd hoe een hond werkt en wat de fijne kneepjes zijn. Het geduld van Niels is enorm. De opbouw van de oefeningen en zijn rust in de training om met de hond tot succes te komen is bijzonder. Daar kunnen veel voorjagers een voorbeeld aannemen. (ik ook) De Nimrod wordt voor Niels en Flinte een afsluiting van een aantal jaren succes vol wedstrijden lopen. Flinte gaat na de Nimrod in principe geen grote wedstrijden meer doen. Wel zal zij nog regelmatig mee gaan in de praktijkjacht. De Nimrod zal een pittige uitdaging worden met een aantal heel goede honden en voorjagers. Het mee mogen doen aan de Nimrod is al een grote prestatie.  Dat is maar voor weinig voorjagers weggelegd. Volgende week maandag gaan wij naar Zeeland om Niels te supporten. Ik ben echt super trots dat er een Lowlands hond deelneemt aan de Nimrod. Niels wensen we alle succes, voor ons is zijn het alle twee kanjers. Op zondag 3 oktober zijn Burg en ik mee geweest op een bijzondere excursie in de Oostvaardersplassen onder leiding van Frans Vera. In Trouw stond op 8 september een artikel over dit unieke natuurgebied. Via de website van Trouw konden lezers zich aanmelden voor een wandeling in een deel waar normaal geen publiek mag komen. De groep zou niet groter zijn dan 12 wandelaars. Via loting zou de groep samengesteld worden. Bijna 400 belangstellenden hadden zich opgeven voor deze tocht. Tot mijn grote verrassing was ik een van de 12 gelukkigen die mee mocht. Iedere deelnemer mocht een gast meenemen. Burg wilde graag mee, die keus was dus niet moeilijk. Het werd een prachtige dag. Frans Vera heeft met veel passie verteld over het gebied. Ook over het niet bijvoeren van de dieren in strenge winters. Een omstreden beleid waarover hij graag de discussie aangaat. In oktober was de bronsttijd nog vol aan de gang. Het zgn. burlen van de edelherten was een diep en imponerend geluid. Wij hebben honderden edelherten en Konikpaarden gezien. Ook vriend Reinaert wandelde een keer of 6 in beeld. Op een foto is de vos te zien met op de achtergrond een edelhert. Dat zag ik pas thuis op het grote scherm. Ik had me alleen op de vos gefocust. Het was geweldig, het weer kon niet beter de verhalen van Frans Vera waren boeiend de natuur die we mochten mee beleven ook. Een super gave ervaring. Vanaf 15 oktober zijn wij 2 weken op Ameland geweest. Het was Herfstvakantie voor Midden en Zuid Nederland. Lieze, ging een weekje mee met Opa en Omi naar het eiland. "Omiland" volgens Lieze. Het was gezellig om onze oudste kleindochter van 4 1/2 jaar bij ons te hebben. Wij hebben volop genoten van haar ontwapenende enthousiasme. Wat een pracht kind is het. Van alles genieten. Om waaien op het strand, van de duinen springen, schelpen zoeken. Zeehonden zien. Het was één groot feest. Annelieke heeft een week later Lieze weer opgehaald. Annelieke kwam met Linde en bleef ook 3 nachten logeren in het kabouterhuisje in Ballum met de naam Cranberry. Dus 3 dubbel feest. Linde vond het eiland en vooral de vuurtoren intrigerend. De  rood witte Amelandse vuurtoren is 55 meter hoog en telt 15 verdiepingen. Het uitzicht vanaf de toren was adembenemend. Ik stond nog helemaal na te hijgen. Het tempo waarin de 2 meiden de steile trappen ( 236 treden) op en af renden was verbluffend. Mijn spierpijn daarna ook.   Na het vertrek van Annelieke, Lieze en Linde op zondag 24 oktober was het heel stil in het kabouterhuis. We hebben de gezellige drukte gemist...... Mijn hart heb ik in onze vakanties in de jaren 80 met Judith en Annelieke op Terschelling verloren. Een prachtig eiland waar we graag komen. Mijn vader is op Terschelling geboren. Mijn grootvader Willem Dijkstra is hoofd van de school in Hoorn geweest . Skylge voelt voor mij daardoor extra bijzonder. Toch ben ik nu ook verliefd geworden op Ameland. We hebben er genoten en gaan er zeker weer een keer naar toe.

Vrijdag 24 september, een paar weken geleden kregen wij het verdrietige bericht dat Noël Tenner is overleden. Tenner is geboren op 23 december 2002. Bij ons in het nest had zij een zilver kleurig lintje .Het was van af het begin een vrolijke ondernemende pup die de hele wereld aan kon. Zij is nog geen acht jaar geworden. Het afscheid kwam onverwacht. Tenner haar conditie ging in korte tijd enorm achteruit. Wandelen ging niet meer. Zij was al heel snel vermoeid. Het was een hopeloos oneerlijk gevecht tegen de gevreesde tumoren. De strijd moest zij opgeven. Het gemis van een fantastische hond blijft knagen. Het huis is leeg: Geen gekwispel, geen enthousiaste begroetings rituelen. Alleen nog mooie hondenverhalen en herinneringen aan een geweldig honden maatje. In juli kregen we ook bericht van het overlijden van Uniq Yentl. Een zoon uit het eerste nest van Brindle, geboren op 4 oktober 1998. Yentl een statige, bejaarde reu van stand die begin dit jaar werd overvallen door pup Xmas Rayah. Hij vond de indringer in het begin vooral lastig maar al snel zijn het dikke maatjes geworden. Rayah heeft moeten wennen aan het alleen zijn, zonder steun en toeverlaat Yentl. Xmas Olivier heeft bij de KNJV proef in Langbroek zijn C diploma gehaald. Echt een super gave prestatie voor zo'n jonge hond. Olivier vindt apporteren het einde. Hij is ook al mee geweest op de duivenjacht. Niet voor het apporteer werk, wel om te kijken naar zijn maatje Kasper die alle kneepjes van de praktijkjacht kent. Voor Olivier is dat allemaal nog nieuw, maar het lijkt een talentvol werk hondje te zijn. Met River heb ik meegedaan aan een MAP oefendag bij Willy Walbeek. Een geslaagde dag met pittige opdrachten voor de hond en de voorjager. River heeft hard gewerkt en laten zien dat zij een goed probleem oplossend vermogen heeft. Aan doorzettingsvermogen ontbreekt het haar ook niet. Al met al een leerzame en vermoeiende dag buitenspelen voor Rough River. De natuur is op het moment echt prachtig. Prachtige paddestoelen.paarse heide en warme nazomer zon, meer hebben we toch niet te wensen. Het is aan alle kanten genieten.... en het maken van mooie foto's is een feest.

Dinsdag 14 september Het weer is herfstachtig nat. De honden liggen tevreden na een regenachtige boswandeling te slapen. Een goed moment om de site bij te werken. Op 29 augustus heb ik met Promisz en River meegedaan met de club diplomadag van de FRC in het Kotterbos. River haalde 47 punten met de C onderdelen. De B is niet gelukt. Wel een 10 voor over water een 6 voor verloren maar jammer genoeg een onvoldoende voor markeren. Zij ging veel te snel, racete erover heen, dus een terechte 0. Promisz haalde 50 punten voor de C onderdelen. Een 10 voor markeren een 7 voor over water, een 6 voor het verloren apport. Ik kon met haar op voor het A certificaat. Ik moest als eerste het spits afbijten. De regen kwam met bakken uit de lucht. Promisz deed het niet eens zo slecht. Liet zich goed op de fluit afstoppen en zijwaarts sturen. Ze weigerde echter voldoende diepte te nemen. De hogere begroeiïng op het veld, was voor haar een hindernis. Daar had zij geen trek in. Dus de boekjes gingen omhoog. Niet op het zitpunt gekomen. Toch was ik tevreden met haar werk. Promisz liet al een tijdje weinig enthousiasme zien bij het lijnen lopen. Ging niet gemotiveerd en traag weg, bleef het liefst gras eten op zo'n 30 meter afstand. Bij de FRC proef was zij vrolijk en leek weer plezier in het dirigeren te krijgen. Een hele verbetering. Op 4 september had ik met haar een KNJV proef in Lunteren. Ook hier haalde zij een mooi B diploma ( ik had mijn les in Tull en 't Waal goed geleerd). Opnieuw mocht ik op voor het dirigeren. Weer als eerste. Promisz nam niet de gewenste  diagonale lijn maar ging wel snel weg. Op de fluit ging zij mooi zitten en liet zich opzij sturen. Nu nam zij de lijn goed aan. Ik kreeg haar op de juiste diepte, het bedoelde zitpunt was bereikt. Dus afstoppen. Nu liep zij wel door de fluit heen en ging haar "eigen" ding even doen. Op mijn 2e fluitsignaal en stem kwam zij inlopen. Weer van het zitpunt af,  de boekjes gingen omhoog. GAME OVER. Jammer, maar terecht kon ik Promisz in fluiten. Ik was dit keer ook blij dat ik zover met haar was gekomen. De diepte had zij zonder aarzelen genomen. Weer een positief stapje verder. Het vertouwen begint weer terug te komen. Op 10 september was de KNJV proef in Hulshorst. Een prachtige locatie en een gezellige proef. Met River heb ik een B gehaald. Alle apporten werden in raketvaart gehaald. Zij was super gedreven zoals we dat van haar kennen. Bij het aanbieden van het wild was zij te onstuimig. Dat heeft heel wat punten gekost. Het kort apport met konijn was helemaal heel spannend. River was razend snel op en neer. Vlak voor het ter hand stellen was zij even fanatiek met flappie. De keurmeester inspecteerde het konijn minutieus, ik hield mijn adem in. Hij kon geen beschadiging ontdekken. Ik kreeg een 6 en was er heel blij mee. Deze keurmeester kon ik wel zoenen.  Ik had mezelf echt een 0 gegeven voor het onbesuisde gedrag. De B was met de hakken over de sloot binnen !  Ook Promisz had haar best weer gedaan. Opnieuw een B met mooie punten, dus mocht ik op voor het dirigeerwerk. Bij het opnoemen van de deelnemende nummers voor de A, kwam ik erachter dat ik wel heel dom bezig was geweest. De 2e grote fout dit proeven seizoen. Ik had de hele dag River voorgejaagd onder nummer 57 en Promisz onder nummer 64. Bij het checken van alle A kandidaten kwam ik erachter dat het andersom in de catalogus stond. Wat een blunder. Ik heb mij direct bij het secretariaat gemeld en de fout uitgelegd. Ik werd verwezen naar de gedelegeerde. Gelukkig had hij begrip voor de vergissing en mocht ik door met Promisz onder haar eigen nummer 57. Zeven en twintig combinaties gingen op voor het dirigeerwerk. Het weer was inmiddels slecht geworden. Veel regen en enorm harde wind. De lijn naar het zitpunt was pittig: Over het weiland  onder draad door en over een sloot. Promisz week, vanwege de wind en de regen, al snel van de juiste lijn naar het zitpunt af. Zij liet zich goed afstoppen en zelfs een stuk tegen de wind en de regen in de goede kant op sturen. Maar ging niet ver genoeg tegen de wind in zijwaarts. Wel verder vooruit. Liet zich dit keer wel goed afstoppen maar echt niet opzij sturen. Door die harde wind kreeg zij al snel verwaaïing van de duif. Een hond dan de andere kant op krijgen is heel lastig. De keurmeesters hadden hun boekje al opgestoken: De duif kwam zonder het verplichte zitpunt binnen. Promisz was blij, haar missie was geslaagd. Voor haar zelfvertrouwen niet verkeerd, voor het dirigeren niet de bedoeling. Er werd in Hulshorst maar één duif officieel binnen gebracht. Veel andere honden kregen net als Promisz verwaaiïng en lieten zich niet meer zijwaarts sturen. (Alle wedstrijduitslagen zijn te bekijken onder links: webclassic.) Naast alle jachthondenproeven zijn we ook anders actief. Lieze, Linde en Jikke logeren af en toe bij ons. Dan wordt er in  bomen geklommen lieve heersbeestjes gezocht, en hagedissen ontdekt. Of we gaan wandelen langs de zee: Faith-Lin, Promisz en River vinden dat geweldig. En iedereen die op strand of in de zee is wordt begroet. De foto's zijn genomen door mijn "grote" broer Hans op het strand bij St Maartenszee. Het zijn wel plaatjes voor het programma Bloot Gewoon.....

Donderdag 19 augustus, dit keer honden nieuws: Niels scoorde met Flinte een Goed op 12 augustus in een veldwedstrijd. Johan van de Middelaar behaalde met Flatcoat Tuva in de zelfde veldwedstrijd de kwalificatie Zeer Goed, Beide voorjagers van harte gefeliciteerd met dit fantastische resultaat. Het hondenwerk succes was niet met mij in die zelfde week. Ik had Promisz ingeschreven voor de KNJV proef op 14 augustus in Tull en 't Waal. Het werd starten met proef G: Markeren. Promisz vindt markeren geweldig, daar zat ik dus niet over in. Zij ging, na het tikje van de keurmeester, als een streep recht naar de eend. Op de valplek aangekomen bleef zij aan de eend ruiken. Toen maakte ik een grote fout. Ik floot Promisz in. Direct kwam zij in mooi tempo terug met de eend. Gemarkeerd voor een 10 leverde het in fluiten mij een terechte 0 op. Promisz heeft nog nooit problemen gehad met apporteren van wild. Waarom zij de eend niet direct opgepakt heeft en uitgebreid is blijven ruiken is mij een raadsel. Een verklaring zou kunnen zijn de "verpakking" waar ik de eend in had gerold. Dit keer niet in een krant of handdoek (vergeten mee te nemen) maar in de zgn hondenzeem. De zeem kwam niet schoongewassen uit de koker. Misschien heeft er, in de beleving van de hond, een vreemd geurtje aan de eend gehangen. Wie zal het zeggen. Ik vind apport is apport, De G proef is extra in mijn hoofd opgeslagen: Ik ga er vanuit dat ik de in fluit fout niet nog een keer maak. Dat er nog wel eens iets anders mis zal gaan, daar ben ik van overtuigd !  Het blijft een uitdaging met veel leer momenten die jachthonden proeven.  Dus: Op naar het Kotterbos op 29 augustus. Daar heb ik ingeschreven met River en Promisz. River blijft in het werken gedreven en snel. Zij zit vaak onder de schrammen en doorntjes of kleefkruidballetjes. Sinds vorige week mist zij ineens een snijtand in haar onderkaak. Een bloederig gat was duidelijk zichtbaar. Wat er gebeurd is en waar ? Op haar linker voorpoot liep een lange diepe schram en in haar bek miste links onder een tand. Ik vermoed dat zij een draad over het hoofd heeft gezien en daar in is geraced. Zoiets is al eerder gebeurd. Een paar maanden geleden heeft zij vast gezeten in schapengaas. In Austerlitz laat regelmatig een herder zijn kudde schapen grazen. De heide wordt dan een dag of wat afgezet met oranje gaas. Ik had achter het gaas een paar dummy's gegooid. Faith-Lin en Promisz  sprongen er probleemloos over heen en brachten de dummy terug, River zag het gaas niet, wel de dummy. Zij ramde door hetflexibele gaas heen. Zij bleef met haar kop en voorpoten steken. Het was een hele klus haar te bevrijden. Eenmaal los, bedacht zij zich niet. Er moest nog worden geapporteerd. River sprong , gelukkig wijzer geworden, over de afzetting en haalde als nog de dummy. Zij had een kale streep over haar hals en voorpoten door het scherpe draad. Het blijft een stroomversnelling onze River !

Maandag 2 augustus, de site bijhouden is er de laatste tijd bij in geschoten. Niet omdat er weinig is voor gevallen wel omdat we het plezierig druk hebben gehad.  Het Nieuws gaat dit keer niet over de Lowlands honden. Wel hebben we groot Nieuws te melden. Op zaterdag 17 juli zijn Judith en Ulvrin getrouwd. De trouwlocatie was in Bennekom op Kasteel Hoekelum de plechtigheid zou om 14.30 uur plaatsvinden. Judith zou uit ons huis door Ulvrin worden opgehaald. De start was dus in Zeist op de Hannie Schaftlaan om 11.30 uur. De dag begon, zoals voorspeld, met regenbuien. Wel even spannend of het "op tijd" droog zou worden. Het was niet verkeerd dat er na zo'n lange, droge en tropisch warme periode eindelijk regen viel. Toch jammer dat het weerbericht met name voor de 17e juli weinig goeds voorspelde. Het viel gelukkig enorm mee. Alleen in de ochtend hebben we wat regen gezien. Het klaarde al snel op. De zon scheen, opnieuw uitbundig, regendruppels glansden als diamanten in de uitbundig bloeiende versierde tuin. Het beloofde een prachtige droge dag te worden. De twaalf meter lange rode loper kon droog worden uitgerold. Dat was wel een opluchting. De gasten werden ontvangen met koffie, thee en petit fours.  Bruid Judith liet zich nog niet zien. Zij zat in haar "oude" kamer op haar bruidegom Ulvrin te wachten. Hij arriveerde om 12.00 uur met bruidsboeket van rozen en hortensia's. Ulvrin reed in zijn zelf opgeknapte zwarte VW kever in een schitterend glanzend grijs Italiaans pak. Echt geweldig. En Judith was in alle opzichten een stralende bruid. Een prachtige witte rok met daarop een glanzend donkerrode zijde top. Het was een prachtig paar. Echt om trots op te zijn en bijzonder om deze dag zo met elkaar te kunnen vieren. Na een heerlijke, door onze buurvrouw Liesbeth, verzorgde lunch ging het gezelschap richting Bennekom. De ambtenaar hield een vrolijk verhaal en luisterde het geheel op door een heel onverwachte eigen act. Midden in een zin draaide hij zich plotseling om en verdween hij met een sprongetje over de vensterbank, tussen de gordijnen door, het open raam uit. Zijn toga wapperde achter hem aan. Dit was op de eerste verdieping  van het kasteel. Het was een bizar gezicht. Achter dit raam was, voor de meeste aanwezigen niet zichtbaar, de brandtrap. De ambtenaar sprong dus niet echt naar beneden maar nam de (verborgen) trap. Even later kwam hij met een 2e vlotte sprong en wapperende toga over de vensterbank door de gordijnen weer terug de trouwzaal in.  Waarom deze wonderlijke actie ? De verklaring is simpel: Een deel van de toespraak was door het openstaande raam naar beneden gewaaid. Die moest dus van het gazon beneden geraapt. De trouwplechtigheid van Judith en Ulvrin kreeg hierdoor beslist een magisch moment. Het was net een scene uit een Harry Potter film. Ik vraag me toch af wat hij had gedaan wanneer de papieren de slotgracht in waren gewaaid. Mirte mocht op de arm van Els Firet de ringen geven. Alle handtekeningen werden gezet. Het Huwelijk van Ulvrin Post Judith Firet-Post en werd met een kus bevestigd. Het was echt fantastisch...

Zondag 12 juni, Wij zijn heerlijk op vakantie geweest in Toscane. Wat een prachtige streek met heerlijk eten en voortreffelijke wijn. Aan alle kanten genieten van een fantastische vakantie. Alleen Promisz is mee geweest. Faith-Lin heeft bij haar dochter Flinte,  Niels en Annelieke gelogeerd. Zij heeft het in Wilnis enorm naar zin gehad. Iedere dag zwemmen in de polder is voor Faith-Lin een feest. River mocht naar haar broer Teekon en vader Nutaq. Daar heeft zij ruim 2 weken bij Margo op de bank mogen liggen. Knuffelen was haar favoriete bezigheid, languit op haar rug poten omhoog en maar genieten van alle aandacht. Heel verdrietig was het toen Margo ons belde om te vertellen dat Nutaq (Roughcovers Black Hill Hunter) plotseling  erg ziek was geworden. Het zag er niet goed uit. (Nutaq was de vader van River en Teekon.)Op 26 mei hebben Bas en Margot Nutaq moeten laten inslapen. Het is heel snel gegaan. Op 18 mei heeft Nutaq bij de jonge honden training van River en Teekon nog enthousiast laten zien hoe graag hij apporteerde. Een week erna begon hij alle energie te verliezen. Hij werd in een paar dagen tijd doodziek. De uitslag van de bloedwaarden waren heel alarmerend. Er kon maar één besluit genomen worden. Nutaq mocht niet te lijden hebben. Dan volgt de beslissing die je als baas niet wilt maken. Afscheid nemen van je trouwe hondenmaatje is vreselijk. Het blijft verdrietig en het voelt nog onwerkelijk dat Nutaq er niet meer is. Wel bijzonder dat River er bij is geweest en afscheid heeft kunnen nemen van haar fantastische vader. Zij lijkt zo enorm op hem. Het blije enthousiasme de werk spirit de manier van bewegen. Wij zien in River veel van Nutaq terug. Teekon mist zijn rots in de branding. Zijn voorbeeld is weg, nu moet hij het zelf uitzoeken. Dat is voor deze slungel behoorlijk wennen.

Op 12 juni was Clubmatch van de FRC. Ik had alleen Faith-lin ingeschreven. Promisz heeft na het nest echt een jas uitgetrokken. Haar vacht is een tijd heel dof geweest. Aan haar staart was geen haar te zien dus zeker geen show conditie. Gelukkig ziet zij er nu weer goed uit. De glans is terug en ook haar staart begint weer allure te krijgen. River is op het moment echt nog een slungel, showen is niet haar ding. Ze is nog te ongedurig om te blijven staan. Extra ringtraining is voor River echt nodig om haar het "show"spelletje te leren. Faith-Lin had de aandacht helemaal alleen. Dat vond ze helemaal geweldig. Zij was ingeschreven in de veteranen klasse. Faith heeft het prima gedaan. Mooi attent staan en fraai lopen. Het heeft een prachtig keurverslag en een Uitmuntend opgeleverd. Ineke had haar reutje Xmas Eve Noël van 24-12-2009 ingeschreven in de puppy klasse. Hij heeft ook een geweldig keurverslag gekregen en een Veel Belovend. Ik heb heel blij met deze uitslagen !

Woensdag 28 april, De afgelopen weken is het druk en rustig geweest in en om Huize Firet. Met de caravan hebben we een week op kampeerterrein De Kemphaan gestaan. Een fantastische plek om even helemaal bij te komen en toch niet te ver van huis te zijn. Burg had in die week een optreden met de NS Harmonie in het spoorwegmuseum. Bij de opening van de Royal Class tentoonstellling. Bij de volgende link zijn er foto's te vinden:  http://www.mp-produktie.nl/rn10/2010-04-14_Koningin_Beatrix_opent_tentoonstelling_Royal_Class_in_het_Spoorwegmuseum.html. Ik mocht nog een avond werken bij mijn baas. Op de 17e april werd het 60 jarig huwelijksfeest voor de hele familie en alle  "oude" vrienden gevierd.  Lieze en Linde zijn een nachtje in de caravan komen logeren. Geweldig. Met 3 honden 2 kleinkinderen, Opa en Omi in een Chateau van 3.95 meter. Wat een feest in ons mini kasteel !  Deze week vrij was dus goed gevuld met activiteiten. Wij hebben genoten van het, gelukkig ook weer, jonge leven in de natuur van de Oostvaardersplassen. De vulkanische stofwolk hebben wij in de Flevopolder prachtig over zien komen. Echt heel bijzonder. De jachttrainingen zijn in die week weer begonnen. . Ik train bij Guus van Maarseveen en bij Peter en Sander van de Apporteur. Dus naast alle rust een druk programma. Promisz heeft vanwege het nest de hele winter niet kunnen trainen. Zij is helemaal blij dat ze weer mee mag doen. River blijft een turbo: werken dat is haar lust en leven. Faith-Lin is met de VUT. Met 3 honden op verschillend niveau trainen is voor mij echt niet in te plannen naast werken, kleinkinderen en een partner waar ik ook graag mee op pad ben. Een dag duurt maar 24 uur meer kan ik er ook niet van maken. Afgelopen weekend ben ik met 5 vriendinnen op Ameland geweest, Wat een feest. Het weekend was al vastgelegd in november. Dat het zo'n zomers weekend zou worden konden we niet plannen. Geweldig was het. Fietsen door de duinen, wandelen over de brede stranden. Het was een TOP weekend. Met 6 vriendinnen eilandgasten zijn op Ameland. Heerlijk gegeten en veel gelachen. Enne....  Italiaans restaurant de Branding:  Ik heb zelden zo'n lekkere lasagne van gehakt, tomaten en spinazie geproefd. De eigenaar was gezellig en gastvrij Een aanrader. Zaterdag 24 april is Linde 3 jaar geworden. Een feest waar "Omi" niet bij kon zijn vanwege het waddenweekend. Het is een gezellig feest geworden in Rhijnauwen met veel kinderen en spelletjes. Op deze zelfde zaterdag heeft Peter met Gamble (broer van Promisz) meegedaan aan een WT in de Bergschenhoek. Ze hebben een prachtig B1 certificaat weten te scoren met 81 punten ! Echt super dat Peter en Gamble het zo goed doen.